اپوکسی پایه حلالی

اپوکسی ، پلیمری با زنجیرهای مولکولی خطی است که هریک دارای دو گروه فعال اپوکسی (اکسیران) می باشند. رزینهای اپوکسی انواع مختلفی دارند که در جزئیات ساختاری و طول زنجیر بین دو گروه اکسیران با یکدیگر متفاوت اند. برای تشکیل فیلم سخت اپوکسی به جز دومی نیاز است که اصطلاحاً به آن هاردنر یا سخت کننده گفته می شود. هاردنرهای مختلفی جهت واکنش با رزین اپوکسی وجود دارند که تشکیل فیلم اپوکسی را در دمای محیط و یا دماهای بالاتر امکان پذیر می سازند؛ هاردنرهای بر پایه پلی آمین و پلی آمید از پرکاربردترین ها محسوب می شوند. پوشش اپوکسی بعلت خواص جالب توجه اش کاربرد گسترده ای برای انواع زیرآیندها در صنایع الکتریکی، نیروگاهی، عمرانی، خودرویی و دریایی پیدا کرده است. از جمله خواص پوشش اپوکسی می توان به چسبندگی بالا، انعظاف پذیری، مقاومت مکانیکی، مقاومت سایشی، مقاومت شیمیایی و مقاومت به خوردگی اشاره نمود. عیب مشترک تمامی محصولات اپوکسی گچی شدن بر اثر تابش اشعه ماوراء بنفش است که در برخی کاربردها محدودیت ایجاد می کند. با تغییر هاردنر مصرفی و یا بهبود ساختار رزین اپوکسی به کمک سایر ترکیبات شیمیایی می توان برخی از خواص پوشش را متناسب با کاربرد مورد نظر، برجسته تر کرد.برای این گروه از رنگ های پایه حلال معمولا از مخلوط حلال های آروماتیک با الکل ها استفاده می کنند. ماناپلیمر دارای ده محصول تولیدی در این بخش به شرح زیر می باشد.